بازای الهه ی نازبا دل من بساز    
                           کین غم جانگداز برود ز برم        
                          گر دل من نیاسود از گناه تو بود   
                              بیا تا زسر گنهت گذرم 
                      باز می کنم دست یاری به سویت دراز   
                            بیا تا غم خود را با راز و نیاز
                                     زخاطر ببرم
                        گر نکند تیر خشمت دلم را هدف
                       به خدا همچو مرغ پر شور و شعف
                                    به سویت بپرم
                    آن که او به غمت دل بندد چو من کیست               
                         ناز تو بیش از این بهر چیست            
                        تو الهه نازی در بزمم بنشین  
                        من تو را وفادارم بیا که جز این  
                                    نباشد هنرم    
                          این همه بی وفایی ندارد ثمر      
                         به خدا اگر از من نگیری خبر  
                                  نیابی اثرم!